 |
|
|
 |
| 02/09/2010 αρ.φύλλου: 3116 |
 |
|
|
 |
 |
Πολιτική |
|
|
 |
Κοινωνία |
|
|
 |
Πολιτισμός |
|
|
 |
Αθλητικά |
|
|
 |
Ταυτότητα Εφημερίδας Ιδιοκτησία: ALPHA MEDIA GROUP Κ.Τσίγκα & ΣΙΑ Ε.Ε. Δ/ντής: Κωνσταντίνος Τσίγκας Εκδότης: Ιωάννης Τσίγκας |
|
 |
|
|
 |
 |
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ |
|
|
|
|
| Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΠΛΟΥΤΟΣ-ΠΕΝΙΑΣ ΘΡΑΜΒΟΣ» ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ-ΔΗΠΕΘΕ ΒΟΛΟΥ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ |
| Ένας αλλιώτικος «Πλούτος «με πρωταγωνιστή την «Πενία» |
 |
|
|
 |
Της Σίσσυς Ακοκαλίδου Τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη , τον κατά Διαγόρα Χρονόπουλο, «Πλούτο- Πενίας Θρίαμβο» είχαν την ευκαιρία των παρακολουθήσουν οι θεατές το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στο αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων, με τη σύμπραξη του Θεάτρου Τέχνης, Καρόλου Κουν και του ΔΗΠΕΘΕ Βόλου. Στην παράσταση ο μεγάλος πρωταγωνιστής δεν ήταν ο Πλούτος αλλά η Πενία, την οποία υποδύθηκε η Κάτια Γέρου, αφού ο σκηνοθέτης έδωσε αυξημένη βαρύτητα σε αυτήν, ως το αντίπαλο δέος του Πλούτου. Άλλωστε, σε όλες τις ιστορικές περιόδους και σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες η παρουσία της είναι έντονη και συνυφασμένη με το μέλλον τους. Φράση - κλειδί που υποδηλώνει τα μηνύματα που ήθελε να υπερτονίσει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης και σκηνοθέτης της παράστασης, Διαγόρας Χρονόπουλος, ήταν, «απ΄ όλους πιο φτωχός είναι ο Πλούτος». Αν και αρχικά ο Πλούτος γίνεται δεκτός ως ο υπέρτατος των θεών, τελικά απομονώνεται από όλους και το ηθικό απόσταγμα που απομένει είναι ότι η ζωή κυλά όμορφα και ειρηνικά όταν όλοι εργάζονται τίμια για να καταφέρουν να επιβιώσουν. Οι επιρροές από την οικονομική κρίση, τον ηθικό ξεπεσμό αρχών και αξιών στο κοινωνικό περιβάλλον, η αμφισβήτηση του θείου, ανά το χρόνο, ήταν στοιχεία διάχυτα σε όλη την εξέλιξη του έργου, με εμβόλιμα σύγχρονα στοιχεία δίπλα στο αριστοφανικό κείμενο, κατά την εκτίμησή μας , «πληθωρικά» πέραν του δέοντος και τα περισσότερα ανεπιτυχή και μπουχτιστικά . Ο ρόλος «καρικατούρα» της γριάς που έχασε τον εραστή της μόλις αυτός γεύτηκε τα αγαθά του Πλούτου, αλλά και ο νεαρός ζιγκολό-ολίγον από ποπ στάρ- δεν άρεσε στο κοινό , ούτε και ο ανέστιος ιερέας, ενώ σε φτηνή επιθεώρηση παρέπεμπε ο βαρύμαγκας Συκοφάντης . Την παράσταση «σήκωσε» ερμηνευτικά ο Χρεμύλος, Αλέξανδρος Μυλωνάς, που ήταν εκπληκτικός στο ρόλο του θεοσεβή, τιμίου, πλην, όμως, πένητα αγρότη. Η Πενία βρίσκονταν στη μεγαλύτερη διάρκεια της παράστασης καθηλωμένη στη θέση της στην ορχήστρα και σχολίαζε σκωπτικά τους διαλόγους των πρωταγωνιστών και κυρίως του Πλούτου και των υπηρετών του. Έμοιαζε σίγουρη για τη θριαμβευτική της νίκη, ήταν εκφραστική στην ερμηνεία της και κατάφερε μέσα στη χαρούμενη παράσταση να εμφυσήσει τον προβληματισμό και να τη μπολιάσει με μια γλυκιά μελαγχολία. Ο χρυσός ( κυριολεκτικά μέσα στο δεύτερο κουστούμι του ) Πλούτος, Δημήτρης Λιγνάδης, δεν αποδείχθηκε …σε χρυσές ερμηνευτικά στιγμές. Η ιλαροτραγική φιγούρα του δούλου του Χρεμύλου, ήταν, αληθινά, απολαυστική. Ο χορός απαρτίζονταν από ένα χαρούμενο, χρωματιστό νεανικό σύνολο, που έτρεχε πέρα δώθε χαριτωμένα και τραγουδούσε καλλίφωνα , ενίοτε, όμως, προσλάμβανε τα χαρακτηριστικά ενός προβληματισμένου συνόλου πολιτών που έπρεπε να επιλέξει στάση ζωής και αν θα βρισκόταν, τελικά, στο στρατόπεδο του Πλούτου ή της Πενίας. Συγκρίνοντας τις δύο αριστοφανικές παραστάσεις που παρακολουθήσαμε μέχρι στιγμής στο Φεστιβάλ Φιλίππων (Αχαρνής από το ΚΒΘΕ σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και Πλούτο), αναμφισβήτητα η πρώτη υπερείχε από κάθε άποψη. Ενώ ο Διαγόρας Χρονόπουλος, σκηνοθέτης του «Πλούτου –Πενίας Θριάμβος» επέλεξε να δώσει αυξημένη βαρύτητα στους «θησαυρούς» της Πενίας, μάλλον, επιθυμώντας να συγκεράσει το ποιοτικό με το εμπορικό αποτέλεσμα, έχασε το μέτρο μέσα στη δεύτερη επιλογή του, εντάσσοντας «τριμμένα» στοιχεία και χιλιοειδωμένα από το κοινό. |
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
 |
Φωτογραφία της Ημέρας |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ |
|
|
|
|
 |
|
|
 |
|